ابن جرير طبرى نيز ثابت و محقق مىشود چنانچه در كنز العمال مذكورست عن قتادة قال جلد عمر بن الخطاب ابا محجن فى الخمر سبع مرات ابن جرير و از روايت مصنف عبد الرزاق صنعانى چنان واضح و لائح مىشود كه حضرت خليفه ثانى ابو محجن را هشت مرتبه بر شرب خمر حد زدند چنانچه ملا على متقى در كنز العمال گفته عن محمد بن راشد عن عبد الكريم بن أميّة عن قبيصة بن ذويب ان النبى صلى اللَّه عليه و سلم ضرب رجلا فى الخمر اربع مرات ثم ان عمر بن الخطاب ضرب ابا محجن الثقفى ثمان مرّات عب بالجمله انهماك ابو محجن در شرب خمر و محدود شدن او بكرات و مرات درين باب مع ديگر واقعات كه گذشته در ظهور و وضوح به حدى رسيده است كه هرگز قابل شك و ارتياب براى ارباب الباب نيست و چگونه محل ريب مىتواند شد حال آنكه كتب تاريخ و سير و اسفار حديث و اثر از ذكر ان مالامال مىباشد و تفاصيل و مجملات آن خاك مذلت و هوان بر روس حاميان اصحاب بتاب بيش از بيش مىباشد و هر گاه اين همه دانستى بر تو واضح گرديد كه حديث ابو محجن هم بسبب ابو سعد بقال اعور و هم بسبب خود ابو محجن شارب خمر و فاعل منكر قابليت احتجاج ندارد و ازينجاست كه خود علماى اهل سنت اين حديث را بالخصوص مقدوح و مجروح وا مىنمايند و راه اظهار وهن و هوان آن باجهار و اعلان مىپيمايند مرزا محمد بن معتمدخان بدخشى در تحفه المحبين در فصل ثالث باب اول اصل ثانى كه اين فصل معقود براى ذكر احاديث ضعافست گفته ان أرأف الناس بهذه الامة ابو بكر و ان اقواها فى دين اللَّه عمر و ان اصدقها حياء عثمان و ان اعلمها بفصل القضاء على عس عن أبى محجن و فى سنده ابو سعد سعيد بن المرزبان الاعور البقال ضعيف لكن للحديث شواهد ازين عبارت ظاهرست كه فاضل بدخشى اين حديث را ضعيف مىشمارد و اگر چه بر قدح آن بسبب ابو محجن مراعاة كحقوق الصحابة اقدام نمىفرمايد ليكن بصراحت اظهار مىنمايد كه در سند آن ابو سعد سعيد بن المرزبان الاعور البقال واقع شده و او ضعيفست اما ادّعاى بدخشى كه براى اين حديث شواهدست پس بىفائده محضست زيرا كه شواهد اين حديث موضوع جمله مقدوح و مجروحست و قد بيّناها بما لا مزيد عليه من التنقيب و سناتى على ما بقى منها انشاء اللَّه تعالى عما قريب پس ذكر اين چنين شواهد مطعونه موضوعه و طرق موهونه مصنوعه در مقام استدراك ظاهر الانحزام و بادى الانهتاكست و هرگز نفعى از ذكر آن نيست بلكه اگر نيك بنگرى اشاره بچنين شواهد